Overgangsrecht tot 2031: wat betekent dat voor je leasecontracten?

Dit is het onderdeel van de regeling met de meeste praktische gevolgen — en het onderdeel dat het slechtst bekend is. Het bepaalt namelijk niet óf je iets betaalt, maar wannéér. En daarmee bepaalt het wat je dit najaar het beste kunt doen.

Drie punten waarop het aankomt:

• Het gaat om het moment van terbeschikkingstelling. Niet om de datum op het kenteken, niet om de tenaamstelling en niet om de datum waarop je het leasecontract tekende. Bepalend is wanneer jij als werkgever de auto aan een medewerker ter beschikking stelt.
• De bescherming zit aan de combinatie werkgever–auto–medewerker. Verhuist de auto naar een andere vennootschap binnen je groep, of stel je hem opnieuw ter beschikking na een onderbreking, dan kan de vrijstelling vervallen.
• 1 januari 2031 is een harde grens. Daarna geldt de heffing ook voor auto’s die er al jaren rondrijden, ongeacht wanneer het contract is ingegaan.

Het kabinet heeft deze termijn in juni 2026 nog verlengd: eerst liep het overgangsrecht tot 17 september 2030, nu tot 1 januari 2031.

Zie het jaar voor jaar voor je eigen wagenpark → De rekentool laat het verloop tot en met 2031 zien, inclusief het effect van het overgangsrecht.

Stel: je hebt een medewerker met een auto waarvan het contract in november 2026 afloopt. Je hebt twee keuzes.

Keuze A — nu nog een fossiele auto uitleveren. De auto valt onder het overgangsrecht. Tot 1 januari 2031 betaal je geen pseudo-eindheffing. Kies je voor een looptijd van 48 maanden, dan loopt het contract tot eind 2030 en zit je precies binnen de vrijstelling. Kies je voor 60 maanden, dan rijdt de auto in 2031 door en betaal je vanaf dat jaar alsnog 12% — bij een cataloguswaarde van € 45.000 dus € 5.400 voor dat laatste jaar.

Keuze B — nu al elektrisch. Geen heffing, nu niet en in 2031 niet. In 2027 profiteert je medewerker bovendien nog van de lagere bijtelling voor volledig elektrische auto’s: 20% over de eerste € 30.000 cataloguswaarde tegenover 22% voor benzine en diesel. Vanaf 2028 zijn die percentages gelijk.

De keuze hangt af van je kilometrage, je laadmogelijkheden en de restwaarderisico’s die je leasemaatschappij inprijst. Maar de fiscale kant is duidelijk: na 31 december 2026 bestaat keuze A niet meer.

1. Zet je contracteinddata op een rij. Welke auto’s lopen af in 2026, 2027, 2028, 2029 en 2030? Dat lijstje is je campagnekalender voor de komende vier jaar.
2. Kijk kritisch naar looptijden. Een fossiel contract dat over 1 januari 2031 heen loopt, kost je in dat laatste jaar de volle heffing. Veel leasemaatschappijen adviseren daarom nieuwe fossiele contracten te beperken tot 48 maanden.
3. Leg vast wanneer je een auto ter beschikking stelt. Bewaar de datum van uitlevering en de bijbehorende afspraken. Bij een controle is dat je bewijs dat het overgangsrecht van toepassing is.
4. Plan je laadinfrastructuur vóór je eerste elektrische auto. Een laadpaal bij een medewerker thuis of op kantoor vraagt om een aanvraag, een installatie en soms een aanpassing van de aansluiting. Begin daar niet mee op het moment dat de auto voor de deur staat.

De belangrijkste denkfout is dat dit een beslissing van dit najaar is. In werkelijkheid krijg je hem tot 2031 elk jaar opnieuw voorgelegd: bij elk aflopend contract, bij elke nieuwe medewerker, bij elke vervanging na schade. Wie zijn wagenpark stap voor stap elektrificeert bij natuurlijke vervangingsmomenten, verspreidt de investering én ontloopt de heffing.

Wat je daarvoor nodig hebt, is niet ingewikkeld: een laadpas die op de meeste laadpunten in Europa werkt, laadpalen op de plekken waar je auto’s ’s nachts staan, en één overzicht van alle transacties. Wil je weten wat er voor jouw specifieke wagenpark nodig is, vraag dan een wagenparkscan aan — dan rekenen we het per auto door.